
|
| Suwerenność... |
 |
 |
Suwerenność
żywnościowa
Aleksandra
Józewicz
Polski Klub
Ekologiczny
Temat suwerenności żywieniowej krajów Południa jest w Polsce
mało znany. Świadomość problemów wywołanych przez eksport
nadwyżek żywności do krajów Afryki jest niska, a tymczasem
importowana żywność powoduje spadek opłacalności lokalnej produkcji, co
prowadzi do załamania się rynków lokalnych i jeszcze
większego
uzależnienia się od żywności pochodzącej z zewnątrz.
Suwerenność żywnościowa jest prawem ludności i
poszczególnych
krajów lub unii państw do samodzielnego definiowania
polityki
rolnej i żywnościowej, która może wyjść naprzeciw
oczekiwaniom
ludności, nie szkodząc jednocześnie krajom trzecim. Daje ona priorytet
konsumpcji lokalnej, jednak nie zabrania w międzynarodowej wymianie
handlowej. Suwerenność żywnościowa jest niezbędnym narzędziem do
promocji zrównoważonego i rodzinnego rolnictwa.
Kampania informacyjna AlimenTerre na ten temat prowadzona
jest
od kilku lat przez Francuski Komitet na Rzecz Solidarności
Międzynarodowej – CFSI, SOS Faim Belgia i SOS Faim
Luksemburg. Do
kampanii w Polsce przyłączyły się między innymi: Polska Akcja
Humanitarna, Polska Zielona Sieć i Polski Klub Ekologiczny.
Suwerenność żywnościowa jest tematem
szczególnie
ważnym dla Polskiego Klubu Ekologicznego, gdyż w swoich działaniach
skupiony jest na promocji rodzinnego rolnictwa, szanującego środowisko
naturalne i społeczności lokalne. Produkcja taka nie jest wielka ale
wyróżnia się wysoką jakością, dzięki czemu rolnik jest w
stanie
osiągnąć wyższe ceny za swoje produkty. Promowana jest także lokalna
sprzedaż i konsumpcja – produkt transportowany na niewielkie
odległości zachowuje swoje właściwości, a dzięki stosunkowo niewielkim
kosztom transportu końcowa cena produktu dla konsumenta nie jest
wysoka.
W ramach kampanii informacyjnej odbyły się 3
międzynarodowe seminaria – w Kamerunie (2006r.), Lublinie
(2007r.) i Luksemburgu (2008r.). W seminariach wzięli udział rolnicy,
przedstawiciele organizacji rolniczych, pozarządowych zajmujących się
tematyką społeczną, konsumencką i ekologiczną pochodzący z Kamerunu,
Senegalu, Nigru, Brazylii, Ukrainy, Francji, Belgii, Francji,
Luksemburga i Polski. Spotkania były okazją do wymiany
poglądów
na temat rolnictwa w różnych regionach świata, a także do
opracowania wspólnego stanowiska - Apelu o spójną
europejską politykę na rzecz walki z głodem i zrównoważonego
rolnictwa w krajach Południa.
Zrównoważone rolnictwo rodzinne i
rozwój
rynków lokalnych przyczyniają się do rozwoju społeczności
lokalnych, poszanowania środowiska naturalnego i uzyskiwania przez
rolników godnego wynagrodzenia za swoją pracę. Konsumenci
mają
możliwość kupowania żywności w miejscu jej wytwarzania lub w
niedalekiej odległości, produkowanej bez użycia chemicznych
środków ochrony roślin i nawozów sztucznych.
Produkty nie
są transportowane na duże odległości a przez to trafiają do
klientów świeże. Te zasady są uniwersalne i ponadnarodowe,
dlatego prace nad wspieraniem rodzinnego rolnictwa są wyzwaniem dla
organizacji działających na rzecz rozwoju wsi z Polski i z zagranicy.
przeczytaj Apel
[AJ]
|
 |
|


















|